legitymizm — to nienaruszalność historycznych praw dynastii do tronu. Poddani nie mogli usunąć monarchy rządzącego „z woli Boga”.
restauracja — to odbudowa stosunków politycznych i powrót panujących rodów obalonych w wyniku rewolucji francuskiej lub poprzez działania Napoleona. Dzięki tej zasadzie przywracano do władzy monarchów usuniętych przez rewolucjonistów lub Napoleona.
równowaga sił w Europie — jedna z zasad przyjętych w czasie obrad Kongresu wiedeńskiego. Zakładała ona, że żadne mocarstwo kontynentalne nie może uzyskać przewagi nad pozostałymi.
Święte Przymierze — to sojusz wojskowo-polityczny zawarty przez Rosję, Prusy i Austrię w 1815 r. Miał gwarantować stabilizację. europejską oraz stałą współpracę mocarstw w kwestii przestrzegania postanowień kongresowych. Układ gwarantował prawo do interwencji zbrojnej w przypadku buntu, rewolucji, ruchów niepodległościowych lub separatystycznych. Do Świętego Przymierza przystąpiły prawie wszystkie państwa Europy. Udziału w sojuszu odmówiła Wielka Brytania.
Największe znaczenie dla Polaków miała zasada równowagi sił. Zapewniała pokojowe stosunki pomiędzy mocarstwami, co utrudniało dążenia niepodległościowe Polaków.
Pokojowe stosunki między mocarstwami sprawiały, że Polacy nie mieli, jak znaleźć sojuszników do odzyskania niepodległości. Sojusz Świętego Przymierza miał olbrzymi wpływ na Polaków pod zaborami, niektórzy mogą uważać, że nawet większy niż równowaga sił (sprawa dyskusyjna). Porozumienie oznaczało wzajemnie wsparcie zaborców, co uniemożliwiało ruchy niepodległościowe.