Księstwo Warszawskie, istniejące w latach 1807–1815, miało charakter monarchii konstytucyjnej, gdzie władza monarchy była ograniczona przez konstytucję i parlament. Istniał system rządów oparty na zasadach trójpodziału władzy, niezależnym sądownictwie i organach ustawodawczych. Chociaż Księstwo Warszawskie miało pewne elementy samodzielności, w rzeczywistości było silnie uzależnione od Francji i polityki Napoleona. Na czele Księstwa Warszawskiego stał książę (początkowo Fryderyk August, a później Fryderyk August Poniatowski). W Księstwie Warszawskim funkcjonowała Rada Ministrów, która była odpowiedzialna za sprawy administracyjne, finansowe i prawne. Sejm stanowił organ ustawodawczy. Składał się z dwóch izb – izby poselskiej i senatu. Izba Księstwo posiadało niezależny system sądowniczy, który miał zapewnić sprawiedliwość i egzekwować prawo. Sądy miały jurysdykcję nad sprawami cywilnymi i karnymi, obowiązywał Kodeks Napoleona. Księstwo Warszawskie utrzymywało własne siły zbrojne, które były niezbędne do obrony terytorium.
Księstwo Warszawskie posiadało konstytucję, którą uchwalono w 1807 roku. Konstytucja gwarantowała pewne prawa obywatelskie, takie jak wolność osobistą, wolność wyznania i prawo do własności. Ustanowiono również trójpodział władzy i ograniczenia władzy monarchy.