Dworek na wsi miał być reprezentacyjną rezydencją właściciela danego majątku. Pokazywał bogactwa regionu i tradycje. Zdobiły je poroża pochodzące z polowań. Dworki były miejscem przyjmowania gości, więc musiały uchodzić za miejsca przyjazne i przytulne.
Domy mieszczan z uwagi na brak miejsca były wysokie i ścieśnione, licznie zdobione fasady pokazywały majątek właściciela i jego pozycje. Ilość okien mówiła, jak bogaty jest mieszkaniec domu. Wnętrza z kolei były bardziej przestrzenne i mniej przytulne.
