Grupy społeczne zamieszkujące II Rzeczpospolitą różniły się znacząco pod względem zamożności i poziomu wykształcenia. Ziemianie, będący elitą społeczną, zwykle cieszyli się wysokim poziomem zamożności, posiadali wielkie majątki ziemskie oraz mieli dostęp do najlepszych edukacyjnych i kulturalnych instytucji. Inteligencja, obejmująca różne zawody naukowe i artystyczne, również miała dostęp do lepszych możliwości edukacyjnych i miała tendencję do większego zamożności w porównaniu do innych grup społecznych.
Natomiast robotnicy i chłopi, stanowiący większość społeczeństwa, często byli biedniejsi i mieli ograniczony dostęp do edukacji oraz mniejsze perspektywy ekonomiczne. Robotnicy pracujący w fabrykach i zakładach przemysłowych zwykle otrzymywali niższe wynagrodzenia, podczas gdy chłopi, pracujący na roli, byli uzależnieni od warunków pogodowych i wyników plonów.
Drobnomieszczaństwo, obejmujące mniejszych przedsiębiorców, rzemieślników i handlowców, miało zazwyczaj średni poziom zamożności i wykształcenia. Zależało to od rodzaju prowadzonej działalności, konkurencji na rynku oraz sytuacji gospodarczej.
