Niestety nie możemy pomóc Ci w rozwiązaniu zadania. Mamy nadzieję, że dasz sobie radę. Postaraj się podążać za treścią polecenia. Podpowiedzi znajdziesz także w wyjaśnieniu napisanym przez Eksperta do spraw języka polskiego.
WSTĘP
(akapit 1.) – Zastanów się, dlaczego artyści odwołują się do dzieł mitologicznych, tworzą reinterpretacje. Postaw tezę. Czy mitologia jest zakorzeniona w kulturze na tyle mocno, że odwoływanie się do niej jest swego rodzaju odwoływaniem się do podstaw ludzkości, co pomaga zrozumieć naturę człowieka? Czy jest to pewna forma ukazywania zmian wraz z biegiem czasu?
ROZWINIĘCIE
(akapit 2.) – Zacznij od zinterpretowania obrazu. Weź pod uwagę pierwotne czyny Echo z mitu Owidiusza, a następnie zestaw je z Echo ukazaną na obrazie Poussina. Czy artysta zinterpretował jej postać w inny sposób, pozwolił jej odżyć na nowo? Czy Echo uratowała Narcyza, a może sprawiła, że umarł on ponownie?
(akapit 3.) – Odnieś się do utworu “H.E.O” Zbigniewa Herberta. Scharakteryzuj postać Eurydyki i zestaw z oryginałem tej postaci. Czy nowa Eurydyka stała się bardziej współczesna? Czy oddanie jej głosu, pokazało, że ma ona duszę, którą trudno odnaleźć w oryginalnym micie?
(akapit 4.) – Odwołaj się do utworu “Apollo i Marsjasz” Zbigniewa Herberta i określ, czy reinterpretacje są w stanie zmienić bohaterów w złoczyńców, a także ukazać historię i podstawy kultury w sposób kiedyś niemożliwy do akceptacji. Czy jest to forma odnoszenia dawnych tekstów na współczesne społeczeństwo i świat?
ZAKOŃCZENIE
(akapit 5.)
Powtórz swoją tezę innymi słowami.
W skrócie odwołaj się do bohaterów książek, o których wspomniałaś/wspomniałeś oraz problemów, które zostały omówione.
ROZPRAWKA MATURALNA
POZIOM PODSTAWOWY
| Kryterium oceny | Omówienie | Punktacja |
| Sformułowanie stanowiska wobec problemu omówionego w poleceniu | Teza: Artyści poprzez reinterpretacje ukazują mitologicznych bohaterów w nowy, nieoczywisty sposób, wpasowując się w koncepcje współczesne. Hipoteza: Jeśli artysta reinterpretuje dane dzieło głęboko zakorzenione w światowej kulturze, jest w stanie odnaleźć jego nowy, nieoczywisty wydźwięk. | 6 – stanowisko jest adekwatne do problemu podanego w poleceniu3 – stanowisko jest częściowo adekwatne do problemu podanego w poleceniu0 – stanowisko jest nieadekwatne lub brak stanowiska |
| Uzasadnienie stanowiska | Rozprawka z tezą– Ukazanie postaci mitologicznych w lekki, utopijny i kolorowy sposób, odbiega od oryginalnej narracji pełnej nienawiści, co wpasowuje się w nową formę tworzenia obu tych bohaterów. (Narcyz i Echo – Nicolas Poussin).– Nowoczesne tworzenie kobiecych postaci jest w stanie nadać im nowe cechy charakteru. (H.E.O — Zbigniew Herbert).– Przedstawienie wyidealizowanych postaci w naturalistyczny sposób pozwala odejść od gloryfikacji przeszłości (Apollo i Marsjasz – Zbigniew Herbert).Rozprawka z hipotezą– Ukazanie postaci mitologicznych w lekki, utopijny i kolorowy sposób, odbiega od oryginalnej narracji pełnej nienawiści, co wpasowuje się w nową formę tworzenia obu tych bohaterów. (Narcyz i Echo – Nicolas Poussin).– Nowoczesne tworzenie kobiecych postaci jest w stanie nadać im nowe cechy charakteru (H.E.O – Zbigniew Herbert).–Kontrargument: Całkowite zmienianie wydźwięku danego utworu poprzez reinterpretacje, doprowadza do karykaturalnego pojmowania oryginału, co zaburza powagę dzieła (Apollo i Marsjasz – Zbigniew Herbert). | 18 – uzasadnienie trafne, szerokie i pogłębione12 – uzasadnienie trafne i szerokie8 – uzasadnienie trafne, ale wąskie4 – uzasadnienie częściowe0 – brak uzasadnienia stanowiska |
| Poprawność rzeczowa | - Zbigniew Herbert,- Nicolas Poussin,- Narcyz,- Echo,- Apollo,- Marsjasz,- Eurydyka,- Hermes,- Orfeusz,- Hermeneutyka literacka,- Reinterpretacja,- Aluzja literacka. | 4 – brak błędów rzeczowych2 – nie więcej niż jeden błąd rzeczowy0 – błędy rzeczowe |
| Zamysł kompozycyjny | Rozprawka z teząAkapit 1. – wstępAkapit. 2. – argument 1.Akapit 3. – argument 2.Akapit 4. – argument 3.Akapit 5. – zakończenieRozprawka z hipoteząAkapit 1. – wstępAkapit. 2. – argument 1.Akapit 3. – argument 2.Akapit 4. – kontrargument 1.Akapit 5. – zakończenie | 6 – kompozycja funkcjonalna3 – zaburzenia funkcjonalności kompozycji0 – brak zamysłu kompozycyjnego |
| Spójność lokalna | – z kolei przejdę do,– o czym świadczy,– ponadto,– zatem,– w gruncie rzeczy,– także,– również. | 2 – pełna spójność wypowiedzi lub nieznaczne zaburzenia spójności1 – znaczne zaburzenia spójności0 – wypowiedź niespójna |
| Styl tekstu | Styl stosowny – z zachowaniem zasady decorum, brak potocyzmów. | 4 – styl stosowny2 – styl częściowo stosowny0 – styl niestosowny |
| Oprócz wymienionych powyżej kryteriów Egzaminator będzie brał pod uwagę poprawność językową (6 – brak błędów lub nieliczne błędy rażące; 3 – liczne błędy nierażące lub nieliczne błędy rażące; 0 – liczne błędy rażące) oraz poprawność zapisu (4 – zapis w pełni poprawny lub nieliczne błędy nierażące; 2 – liczne błędy nierażące lub nieliczne błędy rażące; 0 – liczne błędy rażące). | ||