Anemia sierpowata B – nie jest sprzężona z płcią. Świadczy o tym fakt, że chorują na nią E – kobiety i mężczyźni.
Anemia sierpowata nazywana inaczej niedokrwistością sierpowatokrwinkową charakteryzuje się tym, że cząsteczka hemoglobiny u osoby chorej ma zmieniony kształt. Prowadzi to do zlepiania się ze sobą cząsteczek hemoglobiny, co znacznie obniża ich zdolność wiązania tlenu i uniemożliwia prawidłowy transport tlenu. Konsekwencją wadliwej budowy hemoglobiny jest sierpowaty kształt erytrocytów. Choroba ta występuje w dwóch odmianach ciężkiej, często prowadzącej do śmierci oraz lekkiej. Osoby cierpiące na ciężką anemię posiadają dwa allele warunkujące tę chorobę, czyli są homozygotami. Natomiast osoby, u których występuje łagodniejsza odmiana, posiadają jeden allel normalny i jeden allel zmieniony, czyli są heterozygotami, a w ich krwi występują oba rodzaje krwinek. Dzieje się tak, ponieważ oba rodzaje alleli nie są ani dominujące, ani recesywne.
Cechy sprzężone z płcią są to cechy warunkowane przez geny znajdujące się w chromosomie X i niezwiązane z wykształceniem płci. W przypadku chorób sprzężonych z płcią w sposób recesywny u osobnika płci męskiej występuje większe prawdopodobieństwo wystąpienia choroby, ponieważ posiada on jeden chromosom X i jeden chromosom Y. Dlatego wystarczy, że otrzyma on od matki chromosom z allelem warunkującym chorobę. Osobnik płci żeńskiej, aby zachorować, musi być homozygotą recesywną, czyli posiadać dwa chromosomy X zawierający allele warunkujące chorobę. Natomiast kobieta będąca heterozygotą i posiadająca recesywny allel warunkujący chorobę, jest zdrowa, ale jest nosicielką, czyli może przekazać chorobę potomstwu. Do chorób sprzężonych z płcią człowieka zaliczamy hemofilię i daltonizm.