Pierwszą cechą w procesie ewolucji człowieka jest:
B. wyprostowana postawa i dwunożność
występująca już u Orrorina (żyjącego 6 milionów lat temu).
Według tabeli I.6.1. pierwszą cechą szczególną w ewolucji człowieka była dwunożność i wyprostowana postawa ciała. W praktyce wszystkie procesy (zwiększenie objętości mózgu, wyprostowana postawa, zmniejszenie kłów, więzi społeczne) zachodziły równolegle z różnym tempem rozwoju. Małpy człekokształtne przejawiają wykształcenie więzi społecznych, dlatego można również potraktować ten podpunkt jako pierwszą z cech rozwoju człowieka.