Prąd elektryczny przewodzą roztwory, które ulegają dysocjacji na jony. Cukier nie ma budowy jonowej, więc nie będzie dysocjował.
W wodnym roztworze soli kuchennej, kryształy soli rozpadają się na kationy sodu (Na+) i aniony chlorkowe (Cl-), które są wolnymi nośnikami ładunku elektrycznego. Gdy sól jest rozpuszczana w wodzie, jony te są rozproszone w roztworze i umożliwiają przepływ prądu przez roztwór. W przypadku wodnego roztworu cukru, cząsteczki są związkami molekularnym i nie rozpadają się na jony w wodnym roztworze, co uniemożliwia przepływ prądu elektrycznego przez roztwór.