Stanisław Leszczyński – postać, która może sprawiać największy problem z oceną ze względu na małą znajomość jego działalności i jej niejednoznaczność. Leszczyński został obrany królem Polski przez szlachtę w geście buntu wobec nieudolnych rządów Augusta II, jednak z drugiej strony jego rządy charakteryzowały się dużą dozą poddaństwa wobec Szwedów, doprowadziło to także do wojny domowej.
Katarzyna II – postać jednoznacznie negatywna – jako caryca doprowadziła ona do zwiększenia wpływów rosyjskich w Polsce, a ostatecznie była jednym z głównych architektów rozbiorów kraju.
Tadeusz Kościuszko – postać pozytywna dla historii Polski – przywódca insurekcji kościuszkowskiej.
Stanisław August Poniatowski – postać pozytywna, inicjator wielu reform kraju podczas ery rozbiorów, jednakże oskarżany o zbytnie uleganie wpływom Rosji.
O wiele z wymienionych postaci do dziś toczą się zażarte spory historyków.