Ludwik XIV dążył do tego, aby członkowie Rady oraz innych ważnych organów na dworze zawdzięczali powołanie w pełni jego osobie i żeby stanowili osoby nieporadne w samodzielnym życiu politycznym, aby zapewnić sobie ich wierność.
Członkowie Rady zawdzięczający swoją karierę Ludwikowi mniej skorzy byli mu się przeciwstawiać lub realizować własne koncepcje polityczne.