Władysław Gomułka był komunistą. Od 1942 r. należał do PPR, a od 1948 r. z PZPR. W 1956 r. został I sekretarzem Komitetu Centralnego PZPR. Władysław Gomułka objął władzę, ponieważ komuniści chcieli w ten sposób zapewnić sobie poparcie ludzi. Gomułka cieszył się poparciem, gdyż sprzeciwiał się polityce terroru i kolektywizacji rolnictwa, czego skutkiem było uwięzienie go. Ludzie utożsamiali się z nim i uważali, że Gomułka jako ofiara systemu komunistycznego będzie chciał doprowadzić do demokratyzacji kraju.
Władysław Gomułka faktycznie przeprowadził reformy gospodarcze i zwiększył niezależność Polski od ZSRS. Mimo to Gomułka zaczął ograniczać prawa i swobody obywateli, a w 1970 r. nakazał użycie broni palnej wobec robotników protestujących na Wybrzeżu.