Cechy „Pana Tadeusza” jako eposu:
– jest pisany wierszem,
– zawiera podział na części – dwanaście ksiąg,
– bogaty, barwny język, np. rozbudowane porównania, liczne opisy, wiele środków stylistycznych opóźniających akcję utworu,
– wiele wątków – wątki główne i poboczne,
– narrator trzecioosobowy, wszechwiedzący,
– losy bohaterów ukazane są na tle ważnych wydarzeń – lata 1811 oraz 1812 i wojna Napoleona z Rosją,
– ingerencja Boga w dzieje i perypetie postaci – niebezpośrednia i niedosłowna, natomiast bohaterowie wierzą we wpływ Boga na swoje losy.
Epos to gatunek epicki pisany wierszem. Pochodzi już ze starożytności. Do cech eposu należą między innymi wierszowana forma, podzielenie utworu na części (np. księgi), wielowątkowość, rozbudowane porównania i opisy, liczne dygresje, przedstawienie wpływu Boga czy bogów na dzieje bohaterów, trzecioosobowy narrator, przedstawienie fabuły na tle przełomowych dla społeczności i bohaterów wydarzeń.