Wiersz Czesława Miłosza jest aluzją literacką do sielanki Franciszka Karpińskiego, „Laura i Filon” na wielu poziomach: tematycznym, stylistycznym w odniesieniu do treści i do elementów świata przedstawionego.
Utwór ukazuje przemyślenia mężczyzny, który jedzie na spotkanie z ukochaną kobietą, ma ona na imię Laura, podobnie jak ukochana Filona. Elementami świata przedstawionego zaczerpniętymi z sielanki jest nocna pora, księżyc i odosobnione miejsce spotkań zakochanych na łonie natury. Miłosz nawiązuje również do formy, stosując podobnie jak w sielance sposób weryfikacji i budowania rymów.
Tutaj też występują czterowersowe strofy, których wersy są połączone przy pomocy rymów dokładnych, krzyżowych o układzie ABAB. Są to wersy naprzemienne 10- i 8-głoskowe.
Aluzja literacka jest odniesieniem do innego tekstu literackiego.