Człowiek przedstawiony w Psalmie 8 Jana Kochanowskiego jest zachwycony dziełami Boga. Wywyższa Stwórcę, ponieważ ma świadomość, że Pan Bóg jest doskonały i nieomylny. Według tej koncepcji wszystko i wszyscy chwalą Stworzyciela. Podmiot liryczny wyraża wdzięczność za to, że ludzie mają panowanie nad rzeczami, które są idealne. W Pieśni XIX Jan Kochanowski przedstawia koncepcję człowieka, który został przez Boga obdarzony wieloma darami, m.in. dał mu umiejętność mowy. Podmiot liryczny stwierdza nawet: „Nie chciał Bóg nas położyć równo z bestyjkami, Dał nam rozum, mowę, a nikomu z nami”. Ludzkość została dzięki temu wyróżniona i tutaj jest przedstawiona niejako ta lepsza od wszystkiego nad czym panuje. Powinniśmy jednak dobrze wykorzystywać otrzymane przymioty. Obie te koncepcje człowieka są do siebie dość podobne, jednak w Pieśni XIX autor mówi, że człowiek został wyróżniony, a w Psalmie 8 człowiek jest nie do końca godny tego, co otrzymał.
Psałterz Kochanowskiego to licząca 150 utworów autorska interpretacja biblijnej Księgi Psalmów. Pierwotnie sądzono, że bezpośrednim materiałem, z którego korzystał poeta była łacińska Wulgata – badacze jednak w większości są zgodni, że jest to poetycka parafraza o bardzo indywidualnym charakterze, a nie forma tłumaczenia. Muzykę do tych utworów skomponował za życia Kochanowskiego Mikołaj Gomółka (Melodie na psałterz polski).