Wokulski zostaje porównany do kowala, zaś Izabela do śpiącej księżniczki, ponieważ odpowiadają oni bohaterom opowiedzianej przez Węgiełka legendy. Wokulski, tak jak kowal, stara się zdobyć serce śpiącej królewny – Izabeli. Musi przezwyciężyć różne przeszkody, takie jak nierówności społeczne, majątek, sympatia ojca i przychylność arystokracji. Skarb, na którym śpi królewna, czyli Izabela, będzie zatem wszystkimi tymi wartościami, które Wokulski doświadczy, gdy uda mu się zdobyć wzajemność w uczuciach kobiety.
Opowieść przedstawiona przez Węgiełka jest metaforą miłości Stanisława i Izabeli. Przeznaczenie postaci z powieści "Lalka" symbolizuje przeznaczenie Kowala i śpiącej dziewczyny. Wokulski i Kowal usiłują zdobyć swoje ukochane, co ostatecznie prowadzi do tragedii w obu sytuacjach.