Fragment wyróżniony na granatowo: młodopolski stylizator – stosuje impresjonistyczny styl opisu, metafory, rozbudowane opisy.
Fragment wyróżniony na zielono: realistyczny obserwator – staje on z zewnątrz, jest niezaangażowany, z dystansu opisuje zachowanie księdza.
Fragment wyróżniony na fioletowo: wsiowy gadacz – stosuje długie zdania współrzędnie złożone, używa słownictwa gwarowego.
W powieści występują różne typy narracji – na podstawie klasyfikacji Kazimierza Wyki możemy wyróżnić trzech narratorów:
1. realistyczny obserwator – narrator trzecioosobowy, wszechwiedzący, zachowany jest dystans wobec opisywanego świata. Narrator ten szczegółowo opisuje miejsca i postaci, rezygnuje z elementów gwarowych.
2. Wsiowy gadacz – narrator ten mówi językiem mówionym, stylizowanym na gwarę, w którym znajdziemy wyliczenia, powtórzenia, długie zdania współrzędnie złożone. W języku występują sformułowania z języka ludowego.
3. Stylizator młodopolski – narrator stosuje typ opisu typowy dla prozy młodopolskiej, korzysta z modernistycznych estetyk: impresjonizmu i symbolizmu. Mówi językiem metaforycznym, ozdobnym, poetyckim.