Opis doświadczenia: Miedziany pręt umocuj na statywie. W równej odległości na pręcie mocujemy kilka szpilek, przy wykorzystaniu parafiny lub wosku. Jeden koniec pręta ogrzewaj za pomocą palnika z denaturatem. Mierz czas, w który odpadają kolejne szpilki. Taki sam zestaw stwórz dla pręta z żelaza i wykonaj te same czynności. Porównaj czas, w którym odpada pierwsza szpilka.
Obserwacje:
W zestawie z prętem miedzianym pierwsza szpilka odpada wcześniej niż w zestawie z prętem z żelaza.
Wnioski:
Miedź jest lepszym przewodnikiem cieplnym niż żelazo. W miedzianym pręcie energia cieplna jest szybciej przekazywana między atomami miedzi niż w pręcie z żelaza, między atomami żelaza.
Oba badane związki należą do metali. Metale są ciałami stałymi, które przewodzą prąd elektryczny. Przewodnictwo cieplne zachodzi dzięki różnicy temperatury w danej przestrzeni. Energia cieplna jest przekazywana od atomów o wyższej energii do atomów o niższej energii.