· Substancja A: kryształ molekularny
· Substancja B: kryształ kowalencyjny
· Kryształy molekularne są zbudowane z cząsteczek połączonych słabymi oddziaływaniami międzycząsteczkowymi (np. van der Waalsa lub wiązaniami wodorowymi). Mają zwykle niskie temperatury topnienia i wrzenia, są miękkie, kruche i nie przewodzą prądu elektrycznego.
Często dobrze rozpuszczają się w rozpuszczalnikach o podobnej polarności. Przykładem są jod I2, suchy lód CO2 czy cukier.
· Kryształy kowalencyjne (atomowe) tworzą atomy połączone siecią wiązań kowalencyjnych w całym krysztale. Są bardzo twarde, mają bardzo wysokie temperatury topnienia i praktycznie nie rozpuszczają się w wodzie. Zwykle nie przewodzą prądu, wyjątkiem jest grafit. Przykłady: diament, SiO2, krzem.
· Kryształy jonowe są zbudowane z kationów i anionów połączonych oddziaływaniami elektrostatycznymi. Są twarde i kruche, mają wysokie temperatury topnienia. W stanie stałym nie przewodzą prądu, ale przewodzą po stopieniu lub rozpuszczeniu w wodzie, ponieważ jony mogą się wtedy poruszać. Przykłady: NaCl, KBr.
· Kryształy metaliczne tworzą dodatnie jony metalu zanurzone w „chmurze” zdelokalizowanych elektronów. Dobrze przewodzą prąd i ciepło zarówno w stanie stałym, jak i ciekłym, są kowalne i ciągliwe, często mają metaliczny połysk. Przykłady: Cu, Fe, Al.