Konserwatyści popierali powrót do „starego ładu”, ponieważ utożsamiali go ze spokojem w sferze życia danego narodu oraz przede wszystkim z własnymi przywilejami.
Konserwatyści nie chcieli dostrzec szkodliwości „starego ładu” dla mieszczan i chłopów oraz nie zauważyli, że Europa po 1815 r. „poszła na przód” – zmieniła się na tyle, że uporczywe utrzymywanie starego ładu było na dłuższą metę niemożliwe. Ludzie zaczęli coraz mocniej domagać się praw i przywilejów.