W tekście nawiązano do walki narodowowyzwoleńczej, którą prowadzili Polacy w czasach zaborów, do czasów świetności Polskiej Korony (władców – Aleksandra oraz Kazimierza), a także narodowo-kulturowej spuścizny Polaków (np. języka polskiego). Wszystkie te nawiązania miały w za zadanie umocnienie przekonań Polaków, iż oto na mapę wraca dumna i silna Polska, której lata zaborów nie zniszczyły doszczętnie, i która nadal pamięta o swoich dokonaniach, tradycji oraz historii.
