| Bitwa | ||
| To widzimy | To słyszymy | To czujemy |
| Żołnierzy walczących po przeciwnych stronach konfliktu; jedni się bronią, drudzy atakują; napastnicy mają zdecydowaną przewagę; obrońcy dzielnie bronią swoich pozycji. | Huk armat i muszkietów, krzyki ludzi, płacz generała | Dumę, podziw, ból, smutek, gniew, strach |
Środki poetyckie użyte w utworze:
apostrofa:
„Mocarzu jak Bóg silny”
epitety:
bryła lawy
porównania:
„Jak sępy czarne chorągwie”
animizacja:
„głaz bodzący morze”
personifikacja:
„Warszawa jedna Twojej mocy się urąga, podnosi na Cię rękę i koronę ściąga”.
metafora (przenośnia):
„ziemię despotyzm i duma szalona obleją”
To widzimy – skup się na fragmentach, które opisują dokładnie, jakie wydarzenie ma miejsce, kto bierze w nim udział.
To słyszymy – zwróć uwagę na onomatopeje, opisy wypowiadanych kwestii przez bohaterów, fragmenty opisu walk.
To czujemy – zwróć uwagę na słowa, które są nacechowane emocjonalnie, na opisy stanów, w jakich znajdują się żołnierze, a także napisz, jak czujesz się w momencie czytania tekstu.
Środki stylu to środki językowe, za pomocą których można przypisać cechy przedmiotom osobom, nazwać emocje, stany, w sposób niedosłowny przedstawiać wybrane elementy.
Wybrane środki poetyckie:
personifikacja – nadanie przedmiotom nieożywionym, zwierzętom lub roślinom cech ludzkich,
epitet – przymiotnik określający rzeczownik,
metafora – związek słów o innym znaczeniu niż dosłowny sens wyrazów,
archaizm – wyraz przestarzały, nieużywany, lub używany w innym znaczeniu,
apostrofa – bezpośredni zwrot do adresata,
porównanie – zestawienie dwóch rzeczy przez ich podobieństwo do siebie