Kobieta znajdująca się w centrum obrazu to tytułowa Polonia. Postać ubrana jest w długą, czarną suknię, klęczy ona przed drewnianym klockiem, na którym zakładane będą jej kajdany. Na ścianie widzimy kalendarz z wydrukowanym rokiem 1863. Przed kobietą znajduje się rosyjski oficer, który nadzoruje proces zakuwania. Obraz ten ma znaczenie alegoryczne. Kolor sukni odnosi się do żałoby, śmierci Polski, która właśnie brana jest w niewolę przez Rosję w roku 1863, czyli roku wybuchu powstania styczniowego. Niektóre postacie znajdujące się nieopodal Polonii wydają się smutne, zwiedzone zaistniałym obrotem sprawy, jedna z kobieta nawet próbowała wyrwać się z tłumu i pomóc Polonii, jednakże została powstrzymana. Pomimo dramatyzmu i powagi sytuacji, na twarzy Polonii nie widzimy jednak strachu, lęku, zrezygnowania. Postać zwraca głowę w kierunku oglądających obraz. Jej wzrok jest pełen determinacji, skupienia. Kobieta chce tym powiedzieć, że się nie poddaje, mimo tego, że jest brana w niewolę, to będzie ciągle walczyć. Postawa Polonii odnosi się do całego narodu polskiego, który mimo porażek wciąż nie poddawał się.
By wykonać to zadanie, skoncentruj się na postaci kobiety, która jest w centrum obrazu. Opisz jej wygląd, kolor sukni, minkę twarzy. Dodatkowo scharakteryzuj sytuację, w jakiej postać ta się znalazła. Napisz, jakie inne osoby znajdują się w sali, co robią, kim mogą być. Dodatkowego kontekstu dostarczy Ci kalendarz znajdujący się na ścianie, za postacią Polonii, a także żeliwne kajdany, leżące u stóp kobiety.