Ludzie na pokazanym obrazie nie zwracają uwagi na tragedię Ikara. Tragedia młodzieńca jest im obojętna. Są bardzo skupieni na swojej pracy. Być może tylko udają, że nie widzą młodzieńca w wodzie.
Dzieło Bruegla można rozumieć jako metaforę ludzkiego życia, obojętności oraz nieuchronności końca życia.