Joan Foster uważa, że największym błędem innych kobiet jest potrzeba bycia w pełni zrozumianą przez swojego męża. Ona jednak stara się zachować tajemniczość i na tym opiera swoje szczęście w małżeństwie. Inne bohaterki oczekiwały, że ich partner będzie ideałem ich życia: będzie jednocześnie przykładną głową rodziny i wspaniałym, namiętnym kochankiem. Joan uważa, że są to dwa różne rodzaje miłości (spokojna, trwała, cierpliwa, w zdrowiu i chorobie – jak w jej związku i ta namiętna, szalona, którą przeżywa w świecie wykreowanym).
Zwróć uwagę na akapity 7. i 8.