Wskaż fragment, w którym widać ocenę narratora na temat Andrzejowej Korczyńskiej. Napisz o czym to świadczy.
Następnie porównaj ten zabieg z postawą narratora w „Lalce" Bolesława Prusa.
Fragment, w którym narrator jednoznacznie ujawnia swoje zdanie na temat Andrzejowej Korczyńskiej:
„Są ludzie, którzy płakać umieją tylko nad mogiłami drogich sobie istot, czym zaś jest rozpacz nad śmiercią uczuć i ideałów doznawana, nie widząc. Lecz ta wspaniała kobieta, która z twarzą jak opłatek biała stała śród zmroku niby w kamienną kolumnę przemieniona, czuła teraz, że na drodze jej życia i na dnie serca wznosi się druga mogiła, jeszcze bardziej rozpaczliwa od pierwszej, bo nic już po sobie nie pozostawiająca".
Zastosowanie przez narrację jednoznacznej oceny na temat Andrzejowej Korczyńskiej świadczy o tym, że narrator w powieści nie zawsze jest obiektywny, lecz w pewnych sytuacjach przedstawia swoje subiektywne zdanie. Jest to narracja, która pełni rolę dydaktyczną, wskazując i pochwalając odpowiednie postępowanie. W ten sposób realizuje jeden z postulatów pozytywizmu, jakim jest utylitaryzm.
Porównanie narracji z „Lalką" Prusa należy do indywidualnej pracy ucznia. Przykładowa odpowiedź:
Narracja w „Lalce" składa się z Pamiętnika starego subiekta, w którym to on sam przedstawia wydarzenia i jest to narracja pierwszoosobowa. Dodatkowo występuje narracja trzecioosobowa, która jest charakterystyczna dla epoki pozytywizmu. W „Nad Niemnem" narracja odbywa się na dwóch płaszczyznach: dotyczy teraźniejszości oraz przeszłości. Całość narracji jest trzecioosobowa.
Zwróć uwagę na wypowiedź narratora, która jest subiektywna. W której widać jego emocje i własną ocenę na temat kobiety.