Dokonaj porównania posągu Apolla (posągu ze snu Łęckiej) do Wokulskiego. Co to mówi o psychice Izabeli? Wykorzystaj różne źródła informacji na temat motywu Pigmaliona czy symboliki kolorów.
Kolor biały wpływa na zmysł intuicji, ochrania przed negatywnymi emocjami.
Kolor biały poprawia samopoczucie. Biel oznacza czystość, niewinność, dziecięcą beztroskę. Oznacza lekką zachłanność na życie i żądzę przestrzeni.
Kolor czerwony należy do barw ciepłych. Był uważany za kolor królewski.
Jest uważany za barwę symbolizującą władzę. Kolor czerwony oznacza także ogień, płodność i odwagę. Kolor ten jest kojarzony z miłością i seksualnością.
Wyobrażenie białego posągu Apolla, pojawiającego się w snach Łęckiej oraz wizja Wokulskiego jako człowieka o ogromnych czerwonych rękach są silnie związane z psychiką bohaterki i odzwierciedlają różne aspekty jej życia emocjonalnego.
Biały posąg Apolla, który pojawia się w snach Łęckiej, może być interpretowany w kontekście motywu Pigmaliona. W mitologii greckiej Pigmalion, rzeźbiarz, zakochał się w swoim własnym dziele, marmurowym posągu Galatei i poprosił bogów o nadanie mu życia. Ten mit symbolizuje pragnienie ożywienia idealizowanego obiektu miłości. W przypadku Łęckiej sen o białym posągu Apolla może odzwierciedlać jej romantyczne pragnienia, marzenia o idealnym kochanku, pięknie i doskonałości.
Z drugiej strony, wizja Wokulskiego jako człowieka o ogromnych czerwonych rękach ma znaczenie bardziej symboliczne. Kolor czerwony często kojarzony jest z pasją, intensywnością i namiętnością. Ręce Wokulskiego, które są przedstawione jako ogromne, mogą symbolizować jego siłę działania i zdolność do wpływania na otoczenie. Jednocześnie, ten obraz może również odzwierciedlać dominującą rolę Wokulskiego w życiu Łęckiej, jego potęgę, która przytłacza i kontroluje jej świat emocjonalny.
Oba obrazy mówią wiele o psychice bohaterki. Wyobrażenie białego posągu Apolla odkrywa romantyczne i idealistyczne aspiracje Łęckiej, jej pragnienie znalezienia doskonałej miłości i uniesienia się ponad szarą rzeczywistość. Sen ten może świadczyć o jej tęsknocie za czymś nieosiągalnym, o pragnieniu czegoś większego i idealnego.
Z drugiej strony, wizja Wokulskiego jako człowieka o ogromnych czerwonych rękach ujawnia potęgę fascynacji, jaką Łęcka odczuwa wobec niego. Czerwone ręce symbolizują namiętność, która przyciąga ją do Wokulskiego. Jednak ta wizja może również oznaczać poczucie zagrożenia i utraty kontroli nad swoim życiem, związaną z dominującą obecnością Wokulskiego.
Ogólnie rzecz biorąc, oba obrazy świadczą o psychice Łęckiej jako o osobie, która balansuje między romantycznymi ideałami i pragnieniem ożywienia czegoś idealnego a namiętnością, która przychodzi wraz z potężną obecnością Wokulskiego. To wewnętrzne napięcie między marzeniami a rzeczywistością, między pragnieniem a zagrożeniem, wpływa na rozwój bohaterki i kształtuje jej postać w powieści.
W zadaniu należy zwrócić uwagę na motyw Pigmaliona i porównać to z sytuacją Łęckiej. Mężczyzna mógł pokochać rzeźbę, ponieważ bogowie ofiarowali jej życie, natomiast Izabela nigdy nie spotka upragnionego Apolla. Jest za to obok niej Wokulski, który powoduje w niej mieszane uczucia.