Ciało ratownika, gdy przesuwa się po lodzie w pozycji leżącej, działa na lód siłą nacisku na większej powierzchni, niż gdyby szedł po lodzie w pozycji wyprostowanej i dotykał lód tylko butami. W ten sposób jego ciało wywiera na lód mniejsze ciśnienie przy tej samej masie, co zmniejsza prawdopodobieństwo załamania się lodu pod ratownikiem.
Wartość siły nacisku, z jaką działa ciało ratownika na lód, jest taka sama, gdy przesuwa się po nim w pozycji leżącej oraz gdyby szedł w pozycji wyprostowanej. Jednak ta siła nacisku działa na większą powierzchnię, gdy ratownik porusza się w pozycji leżącej. Jeśli przeanalizujesz wzór na ciśnienie
możesz zauważyć, że dzieląc tę samą wartość siły nacisku przez większą powierzchnię, na którą ta siła działa, zauważysz, że wartość ciśnienia wywieranego na tę powierzchnię będzie mniejsza. W ten sposób ratownik zmniejsza prawdopodobieństwo załamania się pod nim lodu, gdy udziela pomocy osoby poszkodowanej.