W II Rzeczpospolitej konstytucja marcowa gwarantowała wolność sumienia oraz wyznania, swobodę praktyk religijnych, prawną równość obywateli niezależnie od wyznania. Zakazywała zmuszania do uczestnictwa w obrzędach religijnych, zezwalała na prowadzenie wyznaniowych szkół czy zakładów dobroczynnych itd.
W III RP stosunki pomiędzy państwem a religią reguluje Konstytucja Rzeczpospolitej Polskiej z 1997 roku. Ona także – podobnie jak konstytucja marcowa z czasów II RP – gwarantuje swobodę wyznania itp. Nie sposób jednakże nie stwierdzić, iż władze przywiązują dużą uwagę do zachowania szczególnie dobrych, niemalże partnerskich relacji z przedstawicielami KK.
Konstytucja marcowa powstała w 1921 roku, Konstytucja Rzeczpospolitej Polskiej zaś w 1997 – niemalże dekadę po upadku komunizmu w kraju.