Karol I Stuart kontynuował politykę swoich poprzedników i dążył do ustanowienia rządów absolutystycznych w swoim kraju, nie licząc się ze zdaniem parlamentu. Poparcia dla tych działań szukał w innych grupach społecznych, którym republikańska forma rządów nie odpowiadała, a więc wśród arystokracji czy właścicieli ziemskich. W zamian za poparcie władcy, wielcy właściciele ziemscy uzyskiwali przywileje i monopole handlowe.
Polityka króla wzbudzała sprzeciw mas społecznych, które były dyskryminowane na rzecz arystokracji, a ich dostęp do władzy był ograniczany.