Każdy syn rycerza musiał od 7 roku życia stać się paziem innego rycerza, któremu służył w jego zamku. Od 14 roku życia stawał się giermkiem, który dbał o broń i zbroję rycerza oraz uczestniczył z nim w bitwach i turniejach. Po ukończeniu 21 roku życia stawał się rycerzem po pasowaniu.
Rycerzem nie mógł zostać każdy, poza tym nie każdego było na to stać. Po przejściu wszystkich etapów rycerz musiał mieć środki na zakup zbroi i całego wyposażenia rycerza.