| Przysięga Horacjuszy Davida | Uczta Baltazara Rembrandta |
| · Ukazane w pozycjach statycznych, jedynie pewne elementy ubioru i omdlałe kobiety wprowadzają dynamizm· Znikome próby ukazania emocji poprzez dynamikę, ekspresję emocji i mimikę. Tylko kobiety podkreślają tragedię sytuacji skromnymi gestami· Wielkich nacisk na symetrię, proporcję i piękno oparte na antycznych wzorcach. · Postaci noszą stroje typowe dla antycznego Rzymu i Grecji · Tematyka mitologiczno-historyczna | · Ukazane w pełnym dynamizmie · Wielki nacisk na ukazanie emocji poprzez ruch, ekspresję i bogatą mimikę · Brak symetrii, wprowadzenie chaosu · Artysta nie chciał przedstawiać postaci według kanonów piękna, zależało mu na realności · Postaci przedstawiono w strojach ze starożytnego Bliskiego Wschodu, a także z XVII-wiecznej Europy · Tematyka religijna |
Zauważalny jest trend powrotu do dawnych wzorców sztuki, określany neoklasycyzmem. Wynikało to z fascynacji antykiem, a zwłaszcza życiem codziennym w tamtych czasach, która rozgorzała w związki z odkryciami archeologicznymi w Pompejach i Herkulanum.
Neoklasycyzm, powstały jako reakcja na rokoko, zaczął dominować w sztuce europejskiej pod koniec XVIII wieku. Zainspirowany klasycznymi kulturami grecką i rzymską cechował się prostotą, symetrią i dbałością o detale.