| Przyrost ludności | Przyczyny różnic | |
| Anglia i Walia | 64% | Wysoki wskaźnik przyrostu spowodowany jest intensywną polityką kolonizacyjną, w ramach której zakładano nowe państwa zależne od Londyn na wszystkich kontynentach. Zdobyte bogactwa inwestowano w rozwój przemysłu krajowego, co wpłynęło na poprawę warunków życia i wzrost demograficzny. |
| Hiszpania | 50% | Wysoki wskaźnik przyrostu spowodowany jest intensywną polityką kolonizacyjną, w ramach której zakładano kolonie – zależne bezpośrednio od korony hiszpańskiej – głównie w Ameryce Środkowej, Południowej i Filipinach. Nie prowadzono tak intensywnej kolonizacji jak w przypadku angielskim. Bogactwo wydawano na dobra luksusowe i sztukę, nie przeprowadzono reform gospodarczych, przez co poziom życia stale się obniżał. |
| Holandia | 5% | Niski wskaźnik przyrostu spowodowany był stosunkowo późnym udziałem w kolonizacji. Odbiegała ona także charakterem, gdyż Holendrzy stawiali na tworzenie faktorii i nawiązywanie relacji z lokalnymi władcami, by zdobywać przywileje handlowe i zdominować świtową wymianę handlową. Nagły przyrost ludności był obserwowalny w wiekach XVIII i XIX. |
Urbanizacja doprowadziła do powstania nowych struktur miejskich, takich jak rezydencje miejskie dla bogatych i tzw. slumsy dla biednych. Przykładem może być Londyn, gdzie obszary takie jak West End stały się ekskluzywnymi dzielnicami, podczas gdy East End stał się symbolem ubóstwa i przeludnienia.