| Miasta | Liczba ludności w tys. w latach | |||
| 1700 | 1750 | 1800 | ||
| Angielskie | Londyn Manchester Birmingham | 575 8 7 | 675 18 24 | 948 84 71 |
| Przyczyny różnic | Ciągły, dynamiczny wzrost spowodowany był ekspansją kolonialną, rozwiniętym systemem handlu globalnego, rozwojem bankowości, giełd i spółek akcyjnych. A także inwestowaniem w gospodarkę i przemysł, co zaowocowało rewolucją przemysłową. Mieszkańcy wsi, którzy sprzedawali swoją ziemię, przenosili się masowo do miast, gdzie tworzyli klasę robotników fabrycznych. Upowszechnienie płodozmianu pozwoliło na zwiększenie plonów i wzrost demograficzny, | |||
| Hiszpańskie | Madryt Barcelona Sewilla | 140 34 72 | 160 50 66 | 168 100 96 |
| Przyczyny różnic | Miasta hiszpańskie w dalszym ciągu się rozwijały, jednak był to wzrost stosunkowo niewielki, zauważalny głównie wielkich miastach. Brak w tabeli małych ośrodków miejskich, które powstały w tym czasie i oparły swoje funkcjonowanie na przemyśle. Madryt, Barcelona, Sewilla – miasta o handlowym i stołecznym charakterze, swój wzrost zawdzięczały kiepskiemu położeniu innych ośrodków miejskich i wsi, z których masowo ściągali osadnicy. Wynikało to zbraku innowacji, kiepskiej jakości życia, utracie wpływów w koloniach i zmarnowania zdobytych bogactw. | |||
| Włoskie | Rzym Wenecja Mediolan | 135 138 125 | 158 150 124 | 153 138 135 |
| Przyczyny różnic | Miasta włoskie były pogrążone w stagnacji. Ich wysoka populacja była dziedzictwem renesansu, który pozwolił im wynieść się na wyżyny europejskie. Jednak od tego czasu Włochy zaczęły systematycznie tracić na znaczeniu. Wytłumaczeniem jest teoria centrów i peryferii Braudela, która mówi, że w XVII i XVIII wieku centra handlu, kapitału i kultury przeniosły się do Amsterdamu i Londynu. Wraz z upadkiem znaczenia handlu na Morzu Śródziemnym, państwa nad nim leżące przestały się rozwijać. | |||
