· Deizm: Deiści, tacy jak Voltaire i Thomas Jefferson, wierzyli w istnienie Boga, ale odrzucali zorganizowaną religię i doktryny kościelne. Uważali, że Bóg stworzył wszechświat, ale nie ingeruje bezpośrednio w jego działanie. Deizm był często związany z naukowym i racjonalistycznym podejściem do świata, które było charakterystyczne dla epoki oświecenia.
· Ateizm: Niektórzy myśliciele oświeceniowi, m.in. Baron d'Holbach, byli otwarcie ateistami. Odrzucali ideę Boga i religii, argumentując, że nauka i rozum są jedynymi prawdziwymi źródłami wiedzy. Ateizm był wówczas kontrowersyjny i często spotykał się z ostrą krytyką.
· Teizm: Inni myśliciele oświeceniowi, np. IsaacNewton, byli teistami. Wierzyli w Boga i często próbowali pogodzić swoje przekonania religijne z nauką i rozumem. Newton, na przykład, uważał, że jego prace naukowe były próbą zrozumienia Bożego dzieła.
· Krytyka zorganizowanego kultu: Wielu myślicieli oświeceniowych krytykowało zorganizowany kult, zwłaszcza Kościół katolicki, za korupcję i nadużycia. Krytykowali również dogmatyzm i nietolerancję religijną.
Źródła tych postaw były zróżnicowane. Niektóre wynikały z naukowego i racjonalistycznego podejścia do świata, które było charakterystyczne dla epoki oświecenia. Inne były reakcją na korupcję i nadużycia w zorganizowanych religiach. Wszystkie jednak były częścią szerszej debaty na temat religii, nauki i rozumu, która miała miejsce w epoce oświecenia.
Epoka oświecenia była okresem intensywnych debat na temat religii, Boga i zorganizowanego kultu. Wielu myślicieli oświeceniowych kwestionowało tradycyjne nauki religijne i praktyki kultowe, podczas gdy inni próbowali pogodzić naukę i religię.