Polska „A” obejmowała bardziej zamożną i rozwiniętą część kraju, obejmowała tereny centralne i zachodnie.
Polska „B” była uboższą stroną państwa, obejmowała wschód Polski.
Na terenie Polski „A” znajdowało się dużo więcej przedsiębiorstw, fabryk i miejsc wydobycia surowców, z tego względu tamtejsze społeczeństwo szybciej się bogaciło.
Na terenie Polski „B” rozwój przemysłu nie był tak dobry i nie przynosił tak wielu korzyści.
II Rzeczypospolita była krajem o nierównomiernym rozwoju. Panowały duże różnice w przemyśle i rolnictwie pomiędzy poszczególnymi częściami państwa, co wynikało z wcześniejszych zaborów i stopniu rozwoju tych terenów.