Charakterystyka włoskiego faszyzmu
· narodził się poprzez związki kombatanckie,
· na jego czele stał Benito Mussolini,
· polegał na używaniu przemocy wobec przeciwników, a także w celu tłamszenia zrywów rewolucyjnych,
· głosił hasła nacjonalistyczne,
· głosił reformy społeczne, oparte na solidaryzmie,
Charakterystyka sprawowania władzy przez faszystów:
· rząd nie był odpowiedzialny przed parlamentem, mógł podejmować indywidualne decyzje,
· zlikwidowany został system demokratyczny,
· zakazano wolności politycznej i tworzenia opozycji,
· funkcjonowała policja polityczna i służby bezpieczeństwa,
· kontrola wszelkich dziedzin gospodarki przez państwo,
· wprowadzenie zasady korporacjonizmu.
Włochy po I wojnie światowej znajdowały się w trudnej sytuacji gospodarczej. Prowadziło to do niezadowolenia ludności i wybuchów rewolucji. Popularnym ruchem ideologicznym stali się wówczas kombatanci, czyli dawni żołnierze. Na podstawie kształtujących się przez nich związków kombatanckich zaczął powstawać faszyzm. W 1919 r. na jego czele stanął Benito Mussolini. Stopniowo umacniał on swoją pozycję w społeczeństwie. W 1921 r. jego ruch przekształcono w Narodową Partię Faszystowską i podjęto decyzję o zbrojnym przejęciu władzy, poprzez utworzone bojówki militarne, zwane „czarnymi koszulami”. Mussoliniemu udało się objąć pełnię władzy w latach 1925–26. Przyjął on tytuł Wodza i wprowadził dyktaturę w kraju.