Działania Ligi Narodów ograniczały się jedynie do dyplomatycznych protestów, nakładania ograniczeń handlowych i sankcji ekonomicznych, które i tak nie były przestrzegane oraz słownych potępień w czasie przemówień i zebrań. Aktywność tej organizacji nie była więc w żadnym stopniu skuteczna i nie wpływała w żaden sposób na pogarszającą się w Europie sytuację i rosnące napięcie, w obliczu zbliżającej się wojny.
Liga Narodów, założona w trakcie konferencji paryskiej po I wojnie światowej, okazała się później organizacją niezdolną do sprzeciwienia się łamaniu postanowień traktatu wersalskiego. Jej członkowie nie byli w stanie zapewnić stabilizacji w Europie.