O granicy Polski z Niemcami częściowo decydowały postanowienia traktatu, a częściowo plebiscyty. Miały one być zorganizowane na Górnym Śląsku, na Mazurach oraz na Warmii i Powiślu.
Niemcy przebywający na terenach śląskich zamierzali je zatrzymać. W tym celu rozpoczęli represje, by zastraszyć głosujących i doprowadzić do rozstrzygnięcia plebiscytu na ich korzyść.
· Na Mazurach, Warmii i Powiślu prowadzili natomiast politykę propagandową. W wyniku tych działań zaledwie 8 gmin z tych terenów przyłączono do II Rzeczypospolitej.
· W przypadku Górnego Śląska sytuacja była dużo bardziej napięta. Miały miejsce ataki bojówek niemieckich i reakcje mieszkańców w postaci zbrojnych zrywów które przekształciły się w powstania śląskie. Ostatecznie sprawa została rozpatrzona przez Radę Ligi Narodów, która podjęła decyzję korzystna dla Polski pod względem gospodarczym. Dużą rolę w konflikcie z Niemcami odegrały wojska francuskie i włoskie, które pomagały pozbywać się niemieckich władz ze spornych terenów, a także zbuntowana postawa Polaków, którzy starali się wywalczyć dla siebie jak najlepszą sytuację.
· W przypadku granicy z Czechosłowacją również doszło do zbrojnego przejęcia spornych terenów Śląska Cieszyńskiego przez wojska czechosłowackie. Wówczas porzucono początkowe plany o przeprowadzeniu tam plebiscytu i mocarstwa zachodnie, czyli głównie Francja i Wielka Brytania zadecydowały niekorzystnie dla Polski, o zaakceptowaniu stanu rzeczy, który odbierał Rzeczypospolitej większość spornych terenów.
O przebiegu granic Polski w dużej mierze zadecydowała polityka mocarstw zachodnich, czyli Francji i Wielkiej Brytanii. Ich działania oraz uczestnictwo w Radzie Ligi Narodów wywołało ostateczne decyzje w kwestii spornych terenów. Zarówno Niemcy, jak i Czechosłowacja w sposób zbrojny przeciwstawiali się Polsce. Polacy natomiast byli równie mocno zdeterminowani. Z tego względu np. na terenie Górnego Śląska doszło do trzech powstań śląskich, które w dużej mierze zadecydowały o kształcie tej granicy Rzeczypospolitej.