Do najważniejszych powodów wybuchu wojny trzydziestoletniej zaliczamy konflikt na tle religijnym między protestantami a katolikami, toczący się głównie na obszarach Rzeszy, której cały obszar był podzielony między wyznawców tych dwóch religii. Do pobocznych przyczyn należała imperialna polityka cesarza Ferdynanda II Habsburga, który pragnął umocnić swoją władzę kosztem niemieckich książąt i umocnić religię katolicką na obszarach mu podległych. Wojna trzydziestoletnia miała też tło ekonomiczne, gdzie głównymi stronami były Rosja, Szwecja, Francja i Niemcy, na czele z Habsburgami.
Wojna trzydziestoletnia toczyła się w latach 1618–1648 między cesarzami z dynastii Habsburgów i katolickimi książętami Rzeszy, których popierała Hiszpania, Niderlandy i Dania, przeciwko Unii Protestanckiej, przy wsparciu Francji, Holandii i Szwecji. Konflikt rozpoczął się powstaniem czeskim przeciwko Habsburgom stłumionym pod Białą Górą w 1620 r.