Przykłady negatywnego wpływu stanu wojennego na życie codzienne Polaków:
· wprowadzono godzinę policyjną,
· wprowadzono cenzurę, kontrole prywatnych listów oraz rozmów telefonicznych (w słuchawce pojawiał się charakterystyczny komunikat: „rozmowa kontrolowana”),
· zmilitaryzowano liczne fabryki i instytucje,
· zamknięto granice państwa,
· z pracy wyrzucono zwolenników „Solidarności”,
· zamknięto szkoły i wyższe uczelnie,
· zawieszono działalność „Solidarności”, internowano ponad 5 tys. członków,
· zakazano organizowania strajków, manifestacji.
Odpowiedzią społeczeństwa na wprowadzenie stanu wojennego były strajki, brutalnie pacyfikowane przez ZOMO i wojsko. Najtragiczniej zakończył się strajk w kopalni „Wujek” w Katowicach, gdzie 16 grudnia 1981 r. funkcjonariusze otworzyli ogień do protestujących. Zabito wówczas 9 osób. Reakcja państw zachodnich miała charakter zachowawczy. USA nałożyły na państwo polskie sankcje gospodarcze, a mieszkańcy Europy przesyłali paczki z darami dla potrzebujących, które były przekazywane za pośrednictwem Kościoła. Watykan apelował o podjęcie dialogu na linii władza -opozycja.