Utwór ma charakter legendowy, ponieważ poetka wykorzystuje w nim symboliczne postaci króla i chłopa. Żaden z bohaterów nie zostaje skonkretyzowany. Pochodzą z „jakiegoś” miejsca, idą na „jakąś wojnę” i w zasadzie, służą tylko do pokazania pewnego powtarzającego się motywu. Dzięki temu przekaz zostaje zuniwersalizowany. Co więcej, natura tu ma umiejętność przepowiadania przyszłości, ponieważ w wierszu wskazuje na przyszły los bohaterów.
Legenda to opowieść nacechowana typowymi motywami, nasycona cudownością. Jest ona przekazywana zwykle „z ust do ust”.
Uniwersalizacja – nadawanie czemuś cech, które obejmują sobą pewną całość.