Osobista sława: „Jeśli za zlepek znikomy nie sięgną, / I osobistej sławy oddźwięk zgłuchnie” – Dla podmiotu lirycznego osobista sława, czyli kult jednostki, zwyczajnie mija. To nie on ma znaczenie, a treść pozostawiona przez daną osobę.
Nieśmiertelność człowieka jako jednostki: „Nieśmiertelnymi nie są kość i ścięgno” – Według podmiotu lirycznego to nie człowiek jako jednostka jest nieśmiertelny w kulturze.
Dobra osobiste: ostatnie dwie strofy sonetu IX – Przedmioty o wyjątkowej wartości dla danej grupy społecznej nie niosą ze sobą wartości dla przyszłych pokoleń: „Na dno przepaści opadając ciche”
Zauważ, że Nad głębiami to cykl, który jest wykładnią całego systemu filozoficznego. Poeta rozważa dokonania historyczne, a jednym z ważniejszych miejsc w cyklu zajmuje ewolucja, która dąży do form lepszych od poprzednich. Historia więc jest wspólnym doświadczeniem uczącym przyszłe pokolenia na błędach poprzedników. Adam Asnyk zaznacza w sonecie IX przede wszystkim pychę poprzednich pokoleń.