Legitymizacja władzy to przekonanie społeczeństwa, że władza rządząca w kraju cechuje się prawomocnością i należy jej się podporządkować. Max Weber wyróżnił trzy rodzaje legitymizacji:
· Panowanie legitymizowane tradycyjnie:
o opiera się na tradycji i zwyczajach, określających status rządzących;
o jest wzmacniana przez przekonania religijne;
o popularne w czasach plemiennych i monarchiach feudalnych;
o obecnie występuje np. w Maroko;
· Panowanie legitymizowane charyzmatycznie:
o opiera się na charyzmie przywódcy;
o ludzie darzą przywódcę zaufaniem i mają silne przekonanie, że jest on wyjątkowy;
o relacja między nim a zwolennikami ma charakter emocjonalny;
o przywódcami tego typu był np.: Napoleon Bonaparte, Adolf Hitler, Józef Piłsudski;
· Panowanie legitymizowane legalnie:
o wynika z norm prawnych;
o podporządkowanie wynika z przekonania, że posłuszeństwo wynika z przepisów prawa;
o charakterystyczna dla państw demokratycznych, np. dla Polski.
Władza państwowa nie będzie skutecznie funkcjonować, jeśli będzie używała samych środków przymusu. Musi posiadać autorytet i być akceptowana przez obywateli. W przeciwnym razie społeczeństwo może bojkotować jej wszelkie decyzje. Niemiecki socjolog Max Weber, badając zjawisko legitymizacji, wyróżnił jej trzy rodzaje, przy czym należy pamiętać, że są to rodzaje idealne. Nie ma państwa, które w zupełności cechowałoby się jedną legitymizacją. Zazwyczaj jest to jeden dominujący rodzaj, a inne go uzupełniają.