A. W tym przykładzie przejawia się tożsamość obiektywna. Max zna język polski, bo jego rodzice się nim posługiwali, ale nie czuje się z Polską związany. Chętnie za to czyta o historii Polski i Niemiec.
B. W tym przykładzie przejawia się tożsamość subiektywna. Justyna identyfikuje się z narodem polskim. Uważa, że jest taką samą Polką, jak jej koleżanki.
Tożsamość subiektywna to taka, w której osoba identyfikuje się z narodem, ma poczucie przynależności, posiada więź emocjonalną z narodem, a jej deklaracje i postawy wskazują na narodowość.
Tożsamość obiektywna to taka, w której jednostka potrafi porozumieć się z innymi w danym języku, zna historię i tradycje narodu oraz odróżnia „swoich” od „obcych”.