Przykładowa odpowiedź.
Myślę, że w narodzie polskim występuje po części akceptacja, a po części modyfikacja. Ludzie akceptujący tożsamość, po prostu się nad nią nie zastanawiają i mają stosunek neutralny. Inni potrafią być dumni ze swojej tożsamości i z osiągnięć rodaków.
Na drugim biegunie są osoby, które poddałyby tożsamość polską pewnym modyfikacjom. Wiele osób narzeka na przykład, że jesteśmy narodem smutnym i zamkniętym. Nie uśmiechamy się do siebie, tylko każdy zajęty swoimi sprawami siedzi np. w komunikacji miejskiej wpatrzony za okno lub w telefon. Jesteśmy też często dumni i nie akceptujemy na przykład żartów o nas. Z jednej strony z czegoś wynikają. Z drugiej, warto mieć trochę dystansu do siebie, tym bardziej że nie możemy odpowiadać za czyny wszystkich naszych rodaków.
· Akceptacja tożsamości – pozytywny lub neutralny stosunek do narodu, czyli jednostka nie decyduje się na zmianę tożsamości;
· Negacja – negatywny stosunek do narodu sprawia, że jednostka chce odrzucić swoją tożsamość w każdej postaci;
· Modyfikacja – krytyczne podejście do narodu i przekonanie, że należy go zmodyfikować, np. poprzez zwalczenie pewnych negatywnych cech.