Legitymizacja władzy Tadeusza Kościuszki w 1974 roku miała charakter charyzmatyczny. Opierała się na jego dokonaniach. W przytoczonym akcie powstania wymienia się jego zasługi: uwolnienie od obcego żołnierza oraz przywrócenie i zabezpieczenie granic.
Legitymizacja charyzmatyczna:
· opiera się na wyjątkowych i osobistych cechach władcy;
· społeczeństwo jest przekonane o jego wyjątkowości;
· związek między przywódcą, a społeczeństwem ma charakter emocjonalny;
· dotyczy najczęściej wielkich przywódców.