Egoizm nie zawsze jest wadą. Przykładem może być matka, która przemęczona codziennymi obowiązkami postanawia trzy razy w tygodniu wychodzić na zajęcia sportowe. Nastawiona jest na poprawę swojego zdrowia i samopoczucia. Taka postawa przyniesie korzyść również dzieciom: będą miały matkę zdrowszą i w lepszym nastroju. Dodatkowo mogą spędzić ten czas z kimś innym.
Egoistą można nazwać również przedsiębiorcę nastawionego na maksymalizację zysków. Żeby jednak osiągnąć swój cel, musi zapewnić konkretne dobra lub usługi w konkretnych cenach swoim klientom, więc ta część jego otoczenia korzysta. Pracownicy również korzystają na egoizmie szefa, bo ten chcąc zarabiać, jak najwięcej musi przyciągać do siebie najlepszych specjalistów, czyli godnie im płacić, czy też proponować interesujące dodatki do pensji.
Egoizm definiuje się jako troskę o własny interes. Człowiek egoistyczny robi tylko takie rzeczy, które przynoszą mu korzyść. Nieważne jest dla niego dobro wspólne. Tymczasem rozszerzając nieco tę definicję, można założyć, że niektóre zachowania egoistyczne mogą również przynieść pozytywne rezultaty dla otoczenia egoisty.