Opisz, czym się różni kolektywizm od indywidualizmu. Pomyśl, jakie są przykłady codziennych zachowań charakterystycznych dla tych postaw? Wypisz trzy przykłady.

Indywidualizm to przekonanie, że każda jednostka może samodzielnie decydować o sobie, kierować się w życiu własnym interesem oraz ma prawo do realizacji własnych celów. Wspólnoty powinny umożliwiać rozwój jednostkom i zaspokajać ich indywidualne potrzeby.

W indywidualizmie jednostka dąży do samodzielności, skupia się na samorealizacji, jest często przekonana o swojej wyjątkowości, krytycznie podchodzi do nakazów i potrafi przeciwstawić się większości.

Przykładem indywidualizmu może być:

· Osoba, która w szkole nie skupia się na znajomościach, a jedynie na nauce, aby osiągnąć swój cel, na przykład dostać się na renomowane studia. Jednocześnie czuje się wyjątkowa z powodu kierunku, jaki obrała i tego, jakie dobre oceny dostaje;

· Mimo suszy i ogólnych zaleceń niepodlewania ogrodu jeden z sąsiadów codziennie ustawia zraszacze. Nie interesuje go dobro ogółu ani środowisko. Dąży do idealnego trawnika na swoim podwórku;

· Osoba, która nie chodzi na wybory, nie interesuje go, jaka partia rządzi i jakie ma zamiary. Jest skupiona tylko na własnym życiu, nie interesuje ją dobro ogółu.

Kolektywizm to przeciwieństwo indywidualizmu. Zakłada, że dobro wspólnoty jest ważniejsze od pojedynczej jednostki. Często wynika z faktu, że członkowie danej grupy silnie utożsamiają się z przynależnością do niej. Wspólne dobro to cel własnych dążeń jednostek.

Przykładem kolektywizmu może być:

· Mieszkańcy bloku, przed którym rośnie trawa wspólnie sadzą rośliny i kupują ławki, żeby mieli gdzie spędzać wspólnie czas na świeżym powietrzu;

· Mama, która nie może się zwolnić z pracy i zająć się chorym dzieckiem, może liczyć na wiele osób ze swojej dużej rodziny;

· Pracownicy w danej firmie pracują grupowo. To od wyników całej grupy zależą ich awanse i premie. Nie ma projektów indywidualnych i indywidualne sukcesy nie mają znaczenia.