Pobieranie jonów przez komórki aparatów szparkowych umożliwia osmotyczne przenikanie wody do wnętrza tych komórek i zwiększenie turgoru. Dzięki nakładowi energii w postaci ATP, komórki te mogą pobierać jony potasowe. Równocześnie w komórkach przebiega proces rozkładu skrobi, którego ostatecznym efektem jest uwolnienie jonów jabłczanowych. Nagromadzenie jonów prowadzi do spadku potencjału wody w komórkach, co powoduje jej napływ do komórek, których turgor się zwiększa, a aparat szparkowy się otwiera. Zamykanie opiera się na odwrotnych procesach, czyli wypływie jonów potasu, odkładaniu się skrobi i spadku turgoru komórek.
Zwiększanie turgoru komórek szparkowych bazuje głównie na aktywacji tego procesu światłem niebieskim. Dzięki otwieraniu aparatów szparkowych może dochodzić do transpiracji, która chroni przed przegrzaniem, jak również umożliwia transport wody i soli w roślinie.