Sole rozpuszczalne w wodzie: AgNO3, AlBr3, BaCl2, CaCl2, CuSO4, Fe2(SO4)3, Na₂CO3, Pb(NO3)₂, ZnSO4.
Należy znaleźć wzory soli w tabeli rozpuszczalności wybranych soli i wodorotlenków w wodzie.
Jeśli chcesz sprawdzić, czy dana substancja jest rozpuszczalna w wodzie, odnajdujesz w rzędzie u góry tabeli jony metalu lub amonu, a następnie w kolumnie z lewej strony jony reszt kwasowych. Na skrzyżowaniu kolumny z jonem metalu i rzędu z jonem reszty kwasowej znajduje się informacja – osadtrudno rozpuszczalny (lub „N” lub „-”, lub „↓”).
Dysocjacji elektrolitowej będą ulegać tylko te sole, które są rozpuszczalne w wodzie.
Sole rozpuszczalne w wodzie: AgNO3, AlBr3, BaCl2, CaCl2, CuSO4, Fe2(SO4)3, Na₂CO3, Pb(NO3)₂, ZnSO4.
Dysocjacja elektrolityczna soli to proces rozpadu substancji na kationy metalu oraz aniony reszty kwasowej. Wzór ogólny dysocjacji:
a+ − kation metalu o ładunku „a+” jest zgodny z liczbą anionów reszty kwasowej
n – liczba kationów „n” jest równa ładunkowi anionu reszty kwasowej
n- − anion reszty kwasowej o ładunku „n-” zgodny z liczbą kationów metalu
a – liczba anionów „a” jest równa ładunkowi kationu metalu.